Dommelen dooit

Het is zaterdag 14 januari, de dag begint met een sneeuwbui, de tuin, de straat en auto’s worden wit. Ik wil naar buiten, wandelen in de sneeuw, na een zeer hectische werkweek is wandelen heerlijk ontspannend. Hans is niet zo van het wandelen en blijft thuis achter zijn computer. Ik ga, nadat ik de vogels in de tuin gevoerd heb, een blokje om en loop bewapend met mijn kleine camera richting de Keersop.

   

Een paar straten bij mij vandaan staat een mooi boerderijtje, altijd een mooi thema voor een winterfoto, de poort en de beukenboog zijn inderdaad rustiek in de sneeuw. Verder naar de Keersop waar het duidelijk al hard dooit,  het regent dooidruppels. Lees verder “Dommelen dooit”

We gaan de boot in

Afgelopen zaterdag, 13 augustus Maastricht vanaf het water bekeken. We hebben genoten van de zon, verwonderd gekeken naar de oevers, gescheurd over het water. Hebben een plaatselijke bui over ons heen gekregen bij het onderdoorvaren van sluisdeuren, waren verbaasd over 50 kleuren roest,  en zagen de sterkste vrouw van Maastricht aan het werk. En tenslotte een live soap in de laatste sluis.

Hans heeft het mooi samengevat in een video.

Het wil niet

De tuin bedoel ik dan, de zomertuin wil maar niet tot volle wasdom komen, de rozen bloeien wel maar de nieuwe scheuten hebben er geen zin in. Vaste planten zijn laat en mager. En de te laat volgestopte balkonbakken tegen de muur van de schuur willen maar niet roze worden. Het wil niet die zomer.

Terwijl ik naar een donkergrijze lucht kijk bewonder ik wel de verschillende kleuren die er in grijs zijn ;-). Zie de variatie aan vormen maar bewonderen, nee, ik beken, ik heb er moeite mee. Lees verder “Het wil niet”

Klein, grijs en bliksemsnel

Ze zijn met z’n tweetjes, nooit ver uit elkaar en dagelijks te zien in onze tuin. Eerst lopen ze van de buren links, onder de schutting door, naar onze vijver. Daar scharrelen ze rustig een tijdje rond. Dan is het zover en roetsj over het grind naar de struikjes. Altijd vinden ze op deze plek zaadjes die de mezen uit de voedersilo gestrooid hebben. (Kieskeurig volkje die Koolmezen, ze lusten niet alles…) Van daaruit gaat hun avontuur verder de tuin in. Lees verder “Klein, grijs en bliksemsnel”

Je-weet-wel-Lelies…

Het bezoek aan een bloemenzaak kan na een week op een fiasco uitlopen. Ik ben weg van witte Lelies, Twee of drie takken in een hoge smalle vaas ziet er zo mooi uit. De eerste dagen loop je bewonderend om de knoppen heen, en registreert iedere kleurverandering van groen naar wit, in afwachting van het openbarsten. Maar zodra een bloem open is, ben ik erg gemeen, ik ‘help’ de bloem… Lees verder “Je-weet-wel-Lelies…”