Autour du Mont Ventoux, juni 2017

Donderdag 1 juni, 12.03 uur facturatie achter de rug en eindelijk vakantie. Deze keer uitzonderlijk moe, weken van 50 uur waren de laatste maand eerder normaal als uitzondering. Ik ben geen 20 meer en voel behoorlijk de vermoeidheid toeslaan. Voorzichtig rijd ik naar huis, wetende dat ik de klus geklaard heb en ik eindelijk kan gaan uitrusten.

We vertrekken vrijdagochtend om via Maastricht en de nieuwe tunnel naar Luik en verder naar Luxemburg te rijden. Hans rijdt, ik durf niet, ben te moe. Het is de eerste keer dat we via de tunnels onder Maastricht door konden rijden en dit is een hele verbetering. Voor Luik luisteren we naar de navigatie die ons op de kortste weg door het centrum van Luik stuurt. Dus langs de Maas door de vele kleine tunneltjes. Of dit de snelste route is?

Onze eerste lange pauze is Luxemburg stad. Het is lang geleden dat ik hier rond liep en ons korte bezoek nodigt uit om een keer terug te gaan voor een lang weekend. De temperatuur loopt richting 30 graden en het voorspelde onweer is al in de verte te horen. De donkere luchten zorgen wel voor mooie foto’s (die helaas verloren zijn gegaan).

Als we na 1,5 uur uit de parkeergarage rijden vallen de eerste druppels al op de voorruit, dit wordt een thema voor de rest van de reis. De eerste bui barst los. Nu op weg naar Beaune en ons overnachtingshotel.

De eerste onweersbui onderweg

Tegen 5 uur en vele onweersbuien later rijden we met een blauwe lucht Beaune binnen. Inchecken, douchen en snel Beaune bekijken. Gelukkig is het Hotel Dieu nog open en vinden we na het bezoek een gezellig terras.

Hotel Dieu

Het vakantiegevoel begint te komen als we achter een heerlijke salade op het terras zitten.

De eerste nacht in een vreemd bed vind ik altijd vervelend maar dit keer toch redelijk geslapen, mede door de vermoeidheid van de afgelopen weken. Na een uitstekend ontbijt de koffers weer in de auto gezet en op weg naar onze eindbestemming aan de voet van de Mont Ventoux.

Ook vandaag houden we een langere pauze en gaan de de Romeinse opgravingen in Vienne bekijken, de Tempel van Augustus en Livia, de Piramide en het Theater (helaas van buiten want het is dicht 🙁 ) en het prachtige museum aan de overkant van de rivier Musée Gallo-Romain de Saint-Romain-en-Gal -Vienne.

 

De opgraving naast het museum kunnen mijn niet echt boeien, niet meer als een leuk stuk Romeinse weg (leuk idee dat je over een weg loopt die honderden jaren oud is) en de layout van een stad.

Het museum is in een mooi modern gebouw met veel lichtinval en ik geniet van de vele mozaïken.

Ook vandaag zitten we weer net op tijd in de auto, de eerste regendruppels van het naderende onweer vallen al. ‘s Avonds blijkt dat mijn geheugenkaartje van mijn Canon de foto’s niet heeft opgeslagen. Dus geen foto’s van Luxemburg, maar gelukkig fotografeerden we met twee camera’s en mijn Samsung in Vienne.

Voorbij Vienne verteld de navigatie dame dat er behoorlijk veel files staan op de Autoroute du Soleil. Als alternatief zegt ze dat we de Route Nationaal naast de snelweg kunnen nemen. Weinig succesvol, veel reizigers hebben hetzelfde al gedaan en ook daar staan files. We hebben weinig zin in urenlang stapvoets rijden en we bedenken een andere route, we volgende de D538 naar het zuiden. Een mooie route met helaas de Franse ziekte: rotondes en drempels….

Het schiet niet op maar het is zo’n mooie rit door een schitterend landschap. We naderen de heuvels en bergen van de Mont Ventoux en het weer wordt slechter, onweer met zeer harde regenbuien op de smalle bergwegen. Ik vind dit doodeng, de weg is nauwelijks meer te zien en de ruitenwissers kunnen het niet aan. Niet mijn idee van een heerlijke rit. In de stromende regen komen we aan op ons logeeradres in Montbrun les Bains. We worden allerhartelijkst ontvangen door Joop en Margriet, en druppelen de hele vloer nat. We zijn blij met de mooie studio (en de warme douche), we zijn er! Joop en Margriet zijn Brabanders op leeftijd die een paar maanden per jaar hier wonen. Ze verhuren een Studio, met eigen terras en tuin (helaas zonder schaduw) en een Apartement met balkon en uitzicht. Margriet had verwacht dat we Brabanders waren (vanwege de boeking met adres Valkenswaard) en de teleurstelling was van haar gezicht te lezen, helaas zijn wij arbeidsmigranten in Brabant 🙂 .

De eerste dag doen we niet veel, uitrusten, genieten van het uitzicht en de tuin. We bezoeken de lokale supermarkt en ‘s middags lopen we naar het middeleeuwse stadje.

Via smalle paadjes loop je steil omhoog, het uitzicht wordt steeds mooier. Pittoresk is het goede woord. Je zult hier maar wonen, alles moet je dan via de oude straatjes vervoeren, stel je voor je moet verhuizen.. ik zie het helemaal voor me, banken, kasten alles over deze straatjes. Een Nederlandse verhuizer krijg je niet zo gek lijkt me.

In het midden van het stadje ligt een soort marktplein met een prachtig uitzicht over de vallei. Op dit pleintje staat een stadspoort cq. klokkentoren die per heel uur twee keer de tijd “luidt” 3 min voor en precies op het hele uur. Deze toren geeft toegang tot het oudste gedeelte van het stadje. Vanaf hier staan de huizen gestapeld, balancerend op rotsen. Hoger staat de ruïne van het kasteel, helaas niet te bezichtigen, prive bezit.

 

De oude kerk stamt nog uit de 12de eeuw met mooie ramen waardoor het zonlicht binnenstroomt. Het is zo schilderachtig dat ik genoeg foto’s maak voor een kalender. Ansichtkaarten waardig.

We ontdekken dat hier behalve een mooi terras ook heerlijk ambachtelijk ijs hebben bij Le Salon du Beffroi. Hier gaan we vaker komen!

Maandag maken we een tocht naar Vaison la Romaine naar de opgravingen. Iedere route vanuit Montbrun gaat langs prachtige heuvels en bergen. Soms kom je een stadje tegen waar met ooit iemand een kerk boven op een rots heeft gebouwd.

Met een beetje fantasie waan je je in The Lord of the Rings, het ene moment is het landschap dreigend dan weer lieflijk en mooi.

De dag erna bezoeken we Vaison la Romaine. In Vaison liggen twee opgravingen op loopafstand van elkaar. We klimmen eerst naar het hoogste punt: het theater. Ze wisten wel waar ze dit bouwden, bovenaan heb je weer een prachtig uitzicht over een dal, natuurlijk zien we dit uitzicht alleen omdat de “achterkant” van het theater niet meer rechtop staat. In het midden van de eerste opgraving staat een klein museum. Heerlijk met airco 🙂 . We picknicken op een Romeinse steen, het is erg rustig, geen ladingen toeristen, geen schoolklassen.

‘s Middags lopen we door de “moderne” stad naar de rivier, steken de Romeinse brug over en wandelen naar de middeleeuwse bovenstad. Wauw, de ene na de andere foto is als een ansichtkaart van een kalender. Supermooi, maar het is een hele steile wandeling omhoog. Ik geef op en ga niet de ruïne van het kasteel bekijken. Voel mijn voeten en rug niet meer. Genoeg gelopen, we moeten nog terug naar de auto die aan de andere kant van het stadje staat.

Terug lopend komen we langs een aantal souvenirswinkels en ik verbaas me over de hoeveelheid bonte spullen die ze verkopen, het levert wel leuke plaatjes op.

Dinsdag maken we ‘s middags een autoritje door de omgeving richting Sault. Het stadje wemelt van de wielrenners om weg naar de Mont Ventoux. Daar kijken we verbaasd naar een bekende auto: De WensAmbulance Brabant brengt een patiënt en zijn vrienden naar Sault.

Woensdag is de lucht helder, geen wolk te zien en een uitstekende dag om een tocht te maken naar de Mont Ventoux. Niet zoals vele met de fiets of te voet, maar met de auto. Het laatste stuk voor de top, heeft iets buitenaards, alleen gele rotsen, geen begroeiing en wind, veel wind. Zelfs met mijn capuchon op is het boven op de top niet om uit te houden en zoek ik een luw plekje wat lager. Hans maakt een prachtig panorama van het uitzicht.

Het lijkt wel een Nederlandse berg, het merendeel van de auto’s die je tegenkomt heeft een Nederlands kenteken.

Het uitzicht is door het heldere weer adembenemend. Om een indruk te geven van de kaalheid van deze berg maakte ik een filmpje van de laatste kilometers omhoog en omlaag.

Mijn schoondochter Florentine grapt dat ik dit de volgende keer met de fiets moet proberen. Ik zie het al voor me, de fietstassen boordevol accu’s …. Donderdag en vrijdag houden we een minivakantie in een vakantie. We hebben een hotelkamer aan de rand van Nimes gereserveerd en gaan twee dagen lang opgravingen bekijken.

Een werkelijk schitterende rit door het nationale park de Luberon: diepe kloven, prachtige bossen; een ruig landschap, wat een land.

We beginnen in Saint-Remy-de-Provencé met de opgravingen van Glanum. Wauw, aan de rand van de parkeerplaats staat een triomfboog en een mausoleum. Het begint goed.

Glanum

In een dal ligt de opgraving van het kleine Romeinse plaatsje. Ze hebben enkele pilaren van een tempel nieuwgebouwd om de bezoekers een idee te geven hoe het er uit moet hebben gezien. Voor de rest is het een echte ruïne, geeft wel een goede indruk van hoe een stadje eruit heeft gezien. Vooral de ligging maakt dit echt een bezoek waard.

Van Glanum rijden we naar Arles om daar het Amfitheater, het Théâtre Antique en de baden van Constantijn te bekijken en het museum even buiten de stadsdrukte. Arles zelf is oud en volledig gericht op toeristen, een mengelmoes van wansmaak spulletjes over Van Gogh en de Romeinen zie je bij iedere souvenirwinkel, ook al verzamelen we magneetjes, hier kopen we niks.

Jammer genoeg zijn de huizen erg verloederd en krijg ik een hoog Palermo gevoel als ik rondloop. (Palermo zou een van de mooiste steden van Europa kunnen zijn, mits ze eindelijk gaan renoveren).

    

Het Amfitheater is nog in gebruik als stierenvechtarena, het antieke theater niet maar wordt overspoeld door lagere schoolklassen, levert wel een grappig filmpje op, net als de gladiatoren van vroeger stromen de schoolklassen de arena in.

Het is warm en druk in Arles en het stadje kan mij niet boeien. Maar het museum even buiten de drukte wel. Weer een modern gebouw met veel lichtinval. Mozaïken, beelden, sarcofagen en maquettes, zelfs een boot! Heerlijk ronddwalen, fotograferen wat we mooi vinden, zo fijn dat ze overal airco hebben 🙂 🙂

   

Even buiten Arles ontdek ik op de kaart drie puntjes met het bijschrift Aquaduct, op onderzoek dus, en ja hoor, midden in een Olijvenboomgaard liggen de overblijfselen van een Aquaduct. Prachtig en we lopen er een hele tijd langs. Pas naderhand komen we erachter dat dit het Aquaduct van Barbegal is, gebouwd is om 6 watermolens aan te drijven, die aan de andere kant van de heuvel stonden.

Het is erg warm en ik ben dan ook blij als ik weer in de airco zit op weg naar Nimes, naar hotel en douche.

Nimes is een prachtige stad en zeker een bezoek waard. Ik zou iedereen willen aanraden er een keer naar toe te gaan. Het heeft leuke pleintjes, prachtige winkelstraten en veel leuke terrasjes. Wij kwamen natuurlijk voor de Romeinse opgravingen. We parkeerden vlakbij de Jardin de la Fontaine bij de Tour de Magne en de Tempel van Diana. Ze liggen in een prachtig park, met terrassen, fonteinen en veel pracht en praal. Overal wandelen mensen, zitten op bankjes, sporten in de openlucht, gezellig sfeertje maar wij “sporten” naar boven naar de Tour.

 

Daarna de Arena van Nimes (gebouwd naar een model van het Colloseum in Rome) een van de best bewaarde Romeinse Amfitheaters. Als sluitstuk de Port August en het Maison Carreé, ik blijf daar in de schaduw op een steen een broodje eten. Genoeg Romeinen voor vandaag.

Wat een prachtige stad! Intens gezellig. Een groot contrast met Arles, hier bruist het en is niet alles gericht op toeristen. Misschien komt het omdat Nimes een universiteitsstad is.

Vanuit Nimes rijden we 17 kilometer naar het noorden naar Pont de Gard. We kiezen voor de parkeerplaats aan de linkeroever, minder die minder toeristisch is.

Vandaag kunnen we niet op het echte aquaduct, men is druk bezig met de voorbereidingen voor een vuurwerk.


We wandelen heerlijk langs de rivier en s’ avonds ontdek ik waarom dit steeds moeilijker ging, een giga blaar onder mijn voet…ach leve de blarenpleisters.

Via Avignon rijden we terug. We zijn moe en stoppen er niet maar hebben wel het “geluk” dat het verkeer helemaal vast staat zodat we vanuit de auto de stadsmuren, het Pauselijk Paleis en DE brug kunnen zien.

Zaterdag en zondag houden we een rustdag, lekker foto’s bijwerken die we de afgelopen dagen gemaakt hebben en blogje schrijven. ’s Avonds worden we verrast door een prachtige rode zonsondergang, ik loop met mijn camera richting dorp. Het ondergaan van de zon begon met een soort stralenkrans, daarna werd het steeds roder, voordat de zon echt achter de bergen weg zakte.

   

Een prachtig panorama van het stadje met de rode hemel.

Dinsdag zijn we pas weer in beweging te krijgen, we gaan Orange bezoeken. Het Theater en de Triomfboog en de tempel staan nog op Hans zijn verlanglijstje. Jemig wat is het warm, de auto geeft 35 graden aan. Zucht, ik kan er slecht tegen. Flink zijn Jeroentje (uitspraak van mijn oma), je komt hier misschien nooit meer. Hans heeft een parkeerplek in de stad gevonden en we lopen door de hitte het centrum in. Het theater is prachtig.

Het is genieten, je vergeet de warmte (nou bijna). Gelukkig kun je via makkelijke trappen omhoog en omlaag. Ik ga een tijdje op de tribune zitten en kijk om me heen. Hans klimt helemaal naar boven zodat hij een panorama kan maken.

Na dit bezoek is het lunchtijd, een paar straatjes verwijderd van het theater vinden we een leuk restaurantje onder bomen en bestellen een heerlijke salade.

   

Daarna volgt een behoorlijk lange tippel naar de triomfboog. Getverderrie het is warm. Het plein om de boog wordt verbouwd, Hans is een bikkel en klimt over de betonblokken om het beter te bekijken en foto’s te maken. Ik geef het op, blijf in de schaduw staan. Op de terugweg naar de auto gaan we nog even de kathedraal in, weer zo’n oude kerk, sommige gedeeltes zijn uit de 9de eeuw. In Orange ligt tegenover het theater een leuk museum met niet alleen Romeinse schatten 🙂 .

 

Eigenlijk hadden we het plan om een middeleeuws plaatsje op de terugweg te bekijken maar Hans komt niet meer de auto uit en ik geef hem helemaal gelijk. Via een supermarkt met airco rijden we naar Montbrun.

Donderdag maakten we een spectaculaire tocht door Gorges de la Nesque. Volgens veel verslagen die ik gelezen heb zou dit een moeilijke rit zijn die gevaarlijk smal zou zijn. We rijden de route van oost naar west zodat de passagier (met hoogtevrees!) aan de rotskant zit en de chauffeur een goed overzicht heeft mocht er toch een tegenligger komen. Het is helemaal niet eng, of gevaarlijk, veel bangmakerij om niks. Het is wel een fantastische tocht. Onderweg kwamen we veel wielrenners tegen, respect dames en heren!

   

Ik heb de tocht samengevat in enkele foto’s en in een behoorlijk lang filmpje, wel een waarschuwing, ik weet dat ik de voorruit had moeten schoonmaken…

In de buurt van Sault worden de lavendelvelden steeds paarser, een geweldig gezicht met de bloeiende brem op de achtergrond. Deze foto vraagt erom om afgedrukt te worden.

Jammer genoeg zit de vakantie er bijna op. Morgen is het weer tijd om koffers te pakken en nog een laatste keer een ijsje te gaan eten bij de Beffroi!

Zaterdag rijden we via naar Bourgh-en-Bresse waar we een overnachtingshotel gereserveerd hebben. Alleen doen we dit niet via de geijkte route langs Lyon maar via de D942 langs de Gorges de Méouge naar Serres en hoger naar Aspres-sur-Buëch via Grenoble naar de A48 Lyon en onze eindbestemming voor die dag. Een route die ik kan aanbevelen. Wat een natuurschoon! De Gorges de Méouge is zo mooi omdat de weg gedeeltelijk laag in de kloof ligt dit in tegenstelling tot de Gorges de Nesque waar je hoog de diepte in kijkt. De wegen naast de Méouge zijn smaller en het is meer opletten. Gelukkig hebben ze ook hier een aantal parkeerplaatsen gemaakt. Helemaal leuk dat je vanaf deze paden naar het riviertje kan wandelen. Natuurlijk klim ik naar beneden, even voelen of het water ook echt koud is, ff checken 😉 Ik word enthousiast als ik op de kaart zie dat er nog een Romeinse brug in ligt, nou ja, gebouwt naar Romeinsmodel en op de plaatst waar ooit een oude Romeinse brug lag. Maakt niet uit, is mooi. Jammer genoeg hadden we geen tijd om de hele wandeling te maken. (lees: een van ons vond dat jammer)

In Bourg-en-Bresse hebben we de Koninklijke Abdij van Brou bezocht, als je ooit in de buurt bent bezoeken.

Meesterlijk beeldhouwerk. De kerk wordt helemaal gerenoveerd, misschien gaan ze iets te ver in de renovatie, als een beeldhouwerk niet meer duidelijk is wordt het gekopieerd, hulde aan de ambachtslieden, maar geeft ook een beetje een Efteling gevoel.

 

De volgende dag heerlijk naar huis gereden, pas bij Luxemburg werd het vervelend, de A25 was helemaal afgesloten, een alternatieve route door Luxemburg en de Ardennen gevonden, mmmm hier is het ook mooi, volgende vakantie naar de Ardennen?

Thuis blijkt dat we het mooie weer met ons meegenomen hebben, het is 31 graden in Dommelen. Nu nog heerlijk genieten van een paar dagen vrij, voordat ik weer ga werken.

Ben je enthousiast over de streek die we bezocht hebben dan kun je nog meer foto’s bekijken op de foto website van Hans.

Frankrijk

 

Verslag van onze prachtige reis met De Jong Intra vakanties naar Graubunden

De Jong Intra

Zaterdag, de eerste reisdag naar Zuid-Duitsland

Voor het eerst bij De Jong Intra vakanties geboekt. Een reis naar Savognin in kanton Graubunden, Zwitserland.

zwphs20160604_065902_HDRDe dag begon op zaterdag vroeg:  opstaan en met mijn auto naar de P&R in Meerhoven. We wilden uitproberen hoe het bevalt om door een bus opgehaald en naar een verzamelpunt gebracht te worden vanwaar de “echte” bus naar Zwitserland vertrekt. We zijn niet geheel enthousiast. Oké,  je auto staat op een bewaakte parkeerplaats (bewaakt dus ook betaald) en je hoeft niet door het verkeer heen naar Didam, maar je bent er ook uren meer mee kwijt. De pick-up in Eindhoven verliep prima, dan op weg naar de tweede halte in Veghel. Daar duurde het iets langer vanwege een gewonde instapper. De pechvogel had met zijn hand klemgezeten en moest naar de dokterspost gebracht worden. Enig overleg tussen buschauffeur en gasten volgde. Zouden deze reizigers nog op vakantie kunnen, hebben ze het gehaald?

In Didam is de overstapplaats van De Jong Intra Vakanties in een partycentrum dat duidelijk betere tijden heeft gekend. Maar dit zegt niets over de vriendelijkheid van de chauffeurs, de reisleidsters en de koffiedames, die waren voor 100% gastvrij.

Apart om dit systeem van een wisselplaats te observeren. Binnenkomende bussen, reizigers die of weten hoe dit systeem werkt of zoekend om zich heen kijken. Uitleg door ‘de breng’ chauffeur en op naar binnen, naar de koffie met stroopwafel. Een bonte kakefonie van verschillende, meest oudere, mensen. Keurig wordt omgeroepen wanneer het tijd is om de bagage bij onze eerste bus  op te halen en naar de reisbus te brengen. We vinden dit grappig en lopen in een stoet naar buiten, op naar de koffers.

Didam - Ditzingenzwphs20160604_095856_HDRBus 10 is snel gevonden, koffers in het ruim, namen gecheckt en naar binnen. Oef, een grijs gezelschap, maar niet te snel oordelen, kan best gezellig zijn. Om half 11 eindelijk op reis.

Onderweg heb ik veel geslapen, het gelijkmatige rijden, het gezoem van de motor en zacht geroezemoes om me heen werkt direct slaapverwekkend. Rond 18.10 kwamen we aan in Ditzingen. Een mooi hotel met vies eten. Geen goed begin van de reis. We denken weer aan Kras en SRC … toch niet weer zo’n vakantie?

Een avondwandelingetje door het plaatsje gemaakt, heel aardig. Vakwerkhuizen, klein kasteeltje (privébezit) en een harmonie die buiten speelt.

Pilsje aan de bar en naar bed, slapen. Tja, niet dus. Onze kamer was tegenover een café waar een “would be” Joe Cocker optrad, met verkeerd afgestelde versterker. Tot 2 uur ’s nachts ging de herrie door. Gevolgd door publiek dat luidkeels afscheid nam. 3 uur inmiddels en de slaap wil maar niet lukken. Om 06.05 uur (!!) werden we wakker gezongen door een dameskoor die wandelend onder ons raam voorbijliep…ik wil er niet overdenken waarom deze dames zo vroeg actief zijn.. ik word sacherijnig ? .

zwphs20160604_193532_HDR zwphh20160604_195048_HDR

Toevallig spraken we na het ontbijt met de hotelier (een Nederlander), niet om te klagen maar om te informeren wat in zijn ogen de stad zo bijzonder maakte. Bleek dat net dit weekend voor het eerst een muziekevenement was in het stadje: “Ditzingen unplugged”. Vandaar de fanfare, band en koor. Hoewel hij 6 uur voor zingende dames ook erg vroeg vond. Niet getreurd, zoals ik gisteren al merkte, de bus slaapt prima.

Zondag: Schaffhausen en Savognin

Ditzingen - Savogninzwsop19311We hebben het goed getroffen met onze chauffeur Piet, een zeer joviale man. Hij rijdt niet alleen snelweg, maar leidt ons ook over B-wegen door het Zwarte Woud richting Zwitserland. In het plaatsje Blumberg zijn we gestopt bij het station. Hans werd helemaal blij (& ik ook), er stond een stoomtrein klaar om te vertrekken. Overal op de perrons mensen in prachtige western outfits. Wat een koppen, wat een sfeer. Reuzeleuk dat we dit net troffen.

zwhns10018 zwsop19288 zwhns10032 zwsop19280

Er was ook een line-dance groep bij, muziek en de sfeer was compleet.

Onze volgende stop was in Schaffhausen, bij de Rheinfall. Een weerzien na vele jaren. De hoge waterstand maakte het spectaculair. Rondje gelopen, foto’s gemaakt, genoten.

En toen begon de regen. Walking in the rain with the one you love ….

zwsop19319 zwsop19376 zwsop19380 zwsop19353

Verder Zwitserland in en ja hoor, ik val weer in slaap. Rond 4 uur aankomst in Savognin, een verstild wintersportplaatsje in het kanton Graubunden. Het hotel is rustiek, schoon en stil. Heerlijk bed, super kleine badkamer met een prachtige antieke wastafel. Leuk dat ze deze niet vervangen hebben, gelukkig de rest van het sanitair wel…. We kijken uit op het terras en de tuin aan de achterkant.

zws904908
Ons Hotel Pix Mitgel, genoemd naar de berg achter het hotel

Een prima kamer, alles werkt, behalve de wifi.

zwphs20160605_175654_HDR zwsop19408 zwsop19409  zwphh20160606_075830_HDR

Na een welkomstdrankje en een woordje van Seppe, onze hotelier begon om 19.00 uur het diner. Wat een verrassing: nog nooit zoiets meegemaakt bij een georganiseerde reis: 4 heerlijke gangen, helemaal geweldig! Het zou de tendens zijn voor de hele verdere reis.

zwphs20160607_190910_HDR
Ons menu, iedere dag 4 gangen, vooral de soepjes waren heerlijk

Maandag: Savognin, Via Mala en Thusis

Savognin - Roffla Na een heerlijk ontbijt, veel soorten vers brood, overheerlijke kazen, huisgemaakte jam en diverse soorten yoghurt zijn we samen een wandeling door het dorp gaan maken, kort verkend waar de pinautomaat, de bakker en de supermarkt is. Later die ochtend een uitgebreide wandeling met de hotelier. Onze minder mobiele medereizigers, werden met een auto van bezienswaardigheid naar bezienswaardigheid gebracht, erg netjes dat ze hierop inspeelden. Veel stilstaan en uitleg, veel foto momenten. En alles in het zonnetje.

pano savognin 1
Panorama Savognin

‘S middags zijn we met het gezelschap eerst een bezoek gaan brengen aan het dorpje Zilles waar een oude kerk staat met een beschilderd plafond. Aan de rand van dit plafond zeemonsters, in de stijl van Jeroen Bosch, de moeite waard! De volgende stop was de Roffla Schlucht of beter de Roffla Wasserfall. Deze weg ligt aan wat ze de Via Mala noemen, een Retro-Romaans woord voor slechte weg. Een gebied van 5 km lengte tussen Thusis en Zilles. Hier heeft de Achter-Rijn een diepe en smalle kloof gevormd, waarvan de wanden tot honderden meters hoog zijn. Vanaf de Bronstijd werd deze weg gebruikt om goederen van Italië naar Zwitserland te brengen.

pano roffla 2
Panorama Rofflaschlucht

 Adembenemend & geweldig. Een wandeling langs een snelstromende kolkende rivier die diep uitgesleten onder je stroomt. Smalle, natte paadjes, tunneltjes en doorkijkjes. Leuk om dit te verkennen. Op het einde van de wandeling stortte de Achter-Rijn van de rotsen naar beneden. Een prachtige waterval van 15 meter hoog waar je achter door kunt lopen. 

 Helaas zijn niet alle foto’s goed gelukt, bij de meeste zie je het water als een streep. Volgende keer, als ik snel stromend water fotografeer, het toestel anders instellen.

 Na weer een overheerlijk diner nog even bij de VVV aan de overkant op het bankje gezeten (free wifi!) De eerste dag van wat een mooie vakantie beloofd te worden zit erop.

Dinsdag: Locarno, Lago Maggiore en Verzasca-dal

Savognin - Locarnozwsop19565Op naar de zon, naar Locarno aan het Lago Maggiore. Weer een indrukwekkende rit over passen en door tunnels, langs vele watervallen en uiteindelijk door de 6 km lange San Bernardino tunnel om uit te komen in een ander klimaat. Zon, warmte, palmen. Je waant je in Italië.

 Lago Maggiore is wat ze ervan zeggen: een sprookje. Een prachtig wandelpad langs het water, veel bankjes, nergens rommel. Mijn tante Joos zijn vroeger al: “Zwitserland is zo netjes, ze poetsen zelfs de bergen”.

zwsop19598 zwsop19586 zwsop19611 zwsop19614

 Lunchen op zijn Italiaans: Tramezzini met heerlijke koffie, heerlijk ijsje op de hand en wandelen langs het meer. Je maakt de leukste foto’s: een schoolklas die gedisciplineerd in een kring op het gras gaat zitten (probeer dat eens in Nederland; in 5 minuten zat alles!), een mountainbiker in een boom, fiets tegen de stam… meer op de achtergrond, Bootjes met spiegelingen, aanlegsteigers, we zijn ons helemaal te buiten gegaan met fotograferen.

 zwhns10452  zwsop19623  zwhns10420 zwsop19610

Veel te kort was de stop in Locarno, hier was ik graag langer gebleven.

In de middag stond een tocht door een mooie vallei, naar het ‘eindpunt’. Jammer genoeg geen pauzes tussendoor, terwijl er zoveel moois te zien was. Wat waren we graag gestopt bij de Romeinse brug. Helaas. Maar ik moet ook toegeven, Piet had ook geen kans om ergens de bus te parkeren en ons veilig te laten uitstappen. Zo’n dal is niet gemaakt voor bussen.

zwsop19633
Zicht op Verzasca

 Het eindplaatsje was een vreselijke toeristen val. In het enige restaurantje, was het geluidsniveau zo hoog van alle pratende mensen dat we liever op een steen op de parkeerplaats gewacht hebben tot we de bus weer in konden. Op de terug weg kletterde het van de regen, zeer veel respect voor Piet. De ruitenwissers hielden het maar nauwelijks bij.

Woensdag: Arosa Express

Savognin - AurosaDe Aurosa treinrit. Met de bus naar Chur. In de Rosse buurt de bus geparkeerd. Gegiechel van de bus dames. Het station ligt midden in het stadje, met achter het stationsgebouw de vanzelfsprekende perrons maar ook aan de voorkant van het station liggen rails! Smalspoor treinrails voor de Aurosa Express en andere lokale lijntjes. De trein stopt echt voor het station op straat. Hij rijdt dan het eerste stuk als een tram door de stad. Alleen is een trein breder als een tram en minder wendbaar. Dit zorgt voor een behoorlijke opstopping. Alles wacht of gaat aan de kant voor de trein.

zwhns10536 zwhns10611 zwhns10550 zwsop19685

 Onze chauffeur rijdt met de trein mee en daar heeft hij het maar wat druk mee. Bus parkeren, gezelschap de goede kant op leiden, kaartjes afhalen bij ticketbalie, uitzoeken welke coupe gereserveerd is, checken of iedereen instapt. Regelen dat rollator en rolstoel in de trein gezet worden, nog een keer natellen of iedereen er is … druk baasje. Zowel op de heen en terugreis wordt er door een conducteur gecontroleerd of we wel juist gereserveerd hebben. Op de terugreis wil de conducteur zelfs een gaatje met haar tang in de voucher knippen! Zwitserse precisie of ambtelijke dwaling?

zwhns10542 zwsop19678 zwsop19723 zwsop19809

 Dan gaan we omhoog en omhoog. Ik bleef me verbazen over een aantal van de vrouwelijke medepassagiers, ze zitten in de trein maar te kletsen en te kletsen met elkaar, er wordt niet of nauwelijks naar buiten gekeken. Waar doet je dat aan denken?   Iedereen geniet op eigen wijze van de trein… 

De rit is stijl omhoog door bossen, tunneltjes en over bruggen. Precies wat je verwacht van een treinritje in Zwitserland. Hans heeft weer veel leuke filmpjes gemaakt.zwsop19679

 Helaas houdt heel Zwitserland een lunchpauze tussen 12.00 en 14.00 uur, alles dicht, inclusief de kabelbaan naar de bergtop. Dus was het wandelen om het meer heen, gedeeltelijk onder de paraplu. Wel levert dit mooie foto’s op, laaghangende wolken, dreigende, donkere luchten. Maar het ‘grijze’ gezelschap is nog behoorlijk fit, aan de andere kant van het meer kwamen we nog drie van de dames tegen, waarvan een met rollator. Gewoon blijven lopen was hun motto.

zwhns10633
Lunchpauze in Aurosa, regen, mist ..

Eigenlijk duurde de stop te lang. Aurosa is een onaantrekkelijk dorpje in de zomer. Er waren ook weinig andere bezoekers, alleen de Finse Alpine ploeg was hier op hoogtestage.

Donderdag: Passentocht, Davos en St. Moritz

De passentocht, helaas in de regen. Maar het blijft mooi, wat een land! Soms reden we door en boven de wolken. Als eerste de Flűelapass richting Davos (uitgesproken als Davoos volgens onze eigen majoor Charles ), via een 5-tal haarspeldbochten snel omhoog. Het eerste stuk rijdt je gelijk met de rivier, daarna eroverheen. Het uitzicht op rotsen, wolken en helaas nog altijd de regen. Met iedere meter die we omhoog rijden wordt de mist dikker.

zwsop19829 zwphh20160609_122209_HDR  zwhns10660 zwphh20160609_123124_HDR

Boven aan de pas heeft Piet de bus geparkeerd bij een restaurant dat bij beter weer een gigantisch mooi uitzicht moet hebben. Ons uitzicht was anders, wij waren omhuld door een witte wattendeken. Binnen was het er lekker warm en de goulashsoep was heerlijk.  Buiten lag nog een behoorlijke sneeuwlaag, de meertjes waren nog voor 80% bevroren. Af en toe toch een dapper en dun zonnetje… dat leverde surrealistische foto’s op. Auto’s met lichten aan, een Maserati, ritme van wegmarkeringen, wat kan wit toch veel kleuren hebben.

pano fluelapas 2

Veel medepassagiers met sandalen en 7/8 broek stonden buiten te rillen voordat ze de bus weer in konden. Niet iedereen had zich gerealiseerd dat 2200 meter omhoog betekend dat je sneeuw tegenkomt.

zwsop19850 zwphh20160609_125400_HDR zwsop19835  zwsop19853

De volgende stop was in Davos. Geen idee wat ik hier positief over moet zeggen. Wellicht hielp de continue regen ook niet om mijn oordeel milder te maken. Onaantrekkelijk, maar ze hebben er wel lekkere koffie.

Davos - St MoritzOp naar de volgende plaats: St. Moritz. Gezien onze ervaring met Davos zijn we niet eens het stadje ingelopen maar gelijk naar het prachtige meer gegaan. Het was gelukkig eindelijk droog en niet te koud. Heerlijk op een bankje gezeten en genoten van de bergtoppen om ons heen.

zwsop19888
Het mooiste uitzicht op St Moritz

Vanuit St. Moritz heeft Piet de bus over de Julierpas geleid. Minder sneeuw, meer rotsen, een Schots gevoel krijg je hier.

zwhns20284 zwhns20272 zwhns20273 zwhns20275

Ik vraag me echt af waar al dat water vandaan komt, is het nooit op? Onderweg de ene na de andere waterval.

Vrijdag: Treinrit naar Disentis

Savognin - DisentisDe dag van de treinrit van Chur naar Disentis. In het reisprogramma staat deze tocht omschreven als de Glacier Express, nou niet dus. Gewoon de regionale express. Het geluk is  dat de ramen van deze trein open kunnen zodat we film en foto’s konden maken.

Bij de ‘echte’ Glacier Express lukt dat niet. Dit keer rijdt Piet niet met de trein mee. Hij parkeert de bus voor het station, zorgt dat we in het goede rijtuig zitten en pakt dan de lege bus om ons op te halen in Disentis.

zws904849 zws904841 zwsop9956  zwsop9954

 Deze trein rijdt wel een stuk harder als de Aurosa lijn. Foto’s maken is lastig bij deze snelheid. Na 1 uur en 10 minuten waren we in Disentis. Prachtig weer, een beeld van een ligging. De stationsrestauratie is een aanrader. Vriendelijke bediening, goede koffie en lekkere chocoladetaart. En de tafeltjes staan gedeeltelijk op het perron, met uitzicht op de treinen en de bergen. Wat wil je nog meer?

zwsop10068
Do not cross……

 ‘s Middags het klooster bezocht; de Kathedraal en de Mariakerk zijn te bezichtigen. Helaas was er geen parkeerplaats voor een bus bij het klooster, de passagiers die minder goed ter been waren konden de klim dan ook niet maken. De voorkant van de kathedraal staat in de steigers. Binnen een overweldigende hoeveelheid Barok. De Mariakerk is via een lange trap te bereiken, in tegenstelling tot de Kathedraal een sobere ruimte die zeer sfeervol verlicht is. Mij viel het prachtige bronzen doopvont op.

zwsop10043 zwsop10054 zwsop10051 zwsop10052

 Ik was wel verbaasd over de brutaliteit van sommige medereizigers. In een gang stonden devotiekaarsen voor de verkoop. Te goeder trouw met een spaarpot ernaast. Kaarsen werden wel gepakt, maar niet betaald. Amen….

 En weer die prachtige weg terug door de bergen naar Savognin. Bij thuiskomst was het weer zo mooi opgeklaard dat we direct de heuvel afgelopen zijn naar een gezellig terras. 

 Zaterdag: Chur

Een ochtend bezoek aan Chur staat op het programma. Maar bij het wakker worden hoost het van de regen. Het idee van soppen door de plassen en stadje bekijken onder een paraplu is niet echt aantrekkelijk. Gelukkig regende het minder als we naar Chur rijden en brak in de loop van de ochtend zelfs de zon door. Een hele charmante stad, veel winkels (gejuich van de dames uit de bus) mooie gevels, leuke terrasjes. Vanwege een priesterwijding hebben we de Kathedraal niet bezocht, ook de Evangelische kerk was dicht, voorbereiding beleidenis. Gelovige mensen die Zwitsers.

zws904857 zws904878 zws956686 zwphs20160611_102540_HDR

 De middag was voor eigen besteding in Savognin. Heerlijk luieren. Onze medereizigers zijn met koetsjes door de omgeving gereden. Helaas voor hen werd de tweede groep overvallen door een onweersbui. Maar ondanks dit waren ze allemaal enthousiast. Ieder zijn eigen plezier. Blij dat je niet verplicht overal aan hoeft mee te doen.

 Morgen is een vrije dag. We zullen zien wat het weer doet. Bij regen begint Hans aan het bewerken van de foto’s en ik aan mijn blogje.

 Zondag: Wandeling omgeving Savognin

WandelingEen dag zonder programma, zelf in te vullen. De voorspellingen zijn gunstig, lekker weer om te wandelen en daar maken we ook gebruik van. Voor Savognin ligt het dorpje Riom, het heeft een oude burcht waar we al een week belangstellend naar kijken. We vertrekken redelijk vroegen wandelen naar Riom. Onderweg genoten van de vele alpenbloemen. Het voordeel als je vroeg in juni op vakantie gaat

zws904914 zws904948 zws905032 zws904950

De burcht is niet te bezichtigen maar wel indrukwekkend als je er voor staat. Een heerlijk relaxte dag, op eigen tempo.

zws904961
Alpenwei vol bloemen

Maandag: Bernina Express

Savognin - St MoritzHet hoogtepunt van deze reis. Letterlijk en figuurlijk. Een voor de meeste reizigers vroege start, niet iedereen heeft al moed om een gesprek aan te knopen ;-). Weer een voordeel als je nog werkt, opstaan en ontbijten was op mijn normale tijdstip. Half 8 vertrokken we met de bus naar St. Moritz. Het weer is goed, de bus rustig.

En dan , de Bernina Express. De echte met de prachtige panorama rijtuigen.

 zwhns20023  zwsop19805 zwhns20080 zwhns20054

Een adembenemende tocht omhoog volgt. Langzaam klimt de trein omhoog uit het bos, tot boven de boomgrens.

Tussen de rotsen en sneeuwresten manoeuvreert hij hoger, tunnels en bruggen wisselen elkaar af. Hans heeft een raampje buiten de coupe gevonden dat open kan en heeft bijna de hele reis op film vast gelegd. Ik heb een paar foto’s van medereizigers gemaakt.

pano bernina 5
Uitzicht vanaf de Grum alp

route berninaDe trein is helemaal ingesteld op toeristen, boven op de Grüm alp is een fotopauze van 20 min! Heel apart om mee te maken met een trein. Iedereen stroomt de trein uit met fototoestel in de aanslag. Japanse toeristen doen hun best om zo gek mogelijk op de foto te komen, anderen lopen genietend rond. Een heerlijk moment om je bewust te worden van het landschap.

zwhns20080 zwsop0088 zwsop0092

 Vanaf dit punt gaat de trein bergafwaarts.

zwhns20050 zwhns20054 zwhns20261

En bij Poschiavo zijn we uitgestapt. Je voelt dat je aan de zuidkant van de alpen zit, warm, zon en een Italiaanse sfeer en taal. Het plaatsje heeft een mooie barokkerk en een knevelhuisje, oude torens en gezellige terrasjes. Ook het plaatselijke bakkertje is aan te raden als je geen zin hebt in een warme lunch. De terugreis met de bus was minstens zo mooi als de treinreis, de Julierpas is prachtig. Helemaal leuk omdat ik nog 2 marmotjes gespot had.

zwsop0109 zwhns20192 zwsop0115 zwhns20186

Bij terugkomst in Savognin hebben we nog bij de lokale kaasmaker een stuk bergkaas gekocht en in laten sealen. Dan was het toch echt tijd om de koffers te pakken, en afscheid te nemen van ons mooie uitzicht op de bergen.

 Dinsdag: Vaduz, Bazel en Mulhouse

De eerste reisdag richting Nederland. Maar eerst zijn we uitgeluid door onze hotellier!

Savognin - VaduzDe koffiepauze was in Vaduz, Liechtenstein. De stad wordt druk opgeknapt, veel gebouwen staan in de steigers. Opvallend veel toeristenwinkeltjes met een grote verzameling koekoeksklokken, koebellen, kerstmolentjes en meer dingen die toeristen kopen. Niet echt onze smaak maar leuk voor een foto (we hebben hier wel een koelkastmagneetje gekocht). Opvallend in Vaduz zijn de prachtige beelden en het moderne parlementsgebouw in gele steen met het mooie plein ervoor. De grote kerk stond ook helemaal in de steigers, wat we er van zagen wordt deze mooi gerestaureerd.

zwphh20160614_095921_HDR zwsop0181 zwsop0183 zwsop0186

Vaduz - MulhouseDe tocht verliep verder langs het Zwitserse merengebied. Je zou hier zo een vakantie willen doorbrengen. We lagen voor op schema en kregen van Piet een lange stop in Bazel. Nog een stad die ik bijgeschreven heb op mijn verlanglijstje. De vele musea wil ik echt een keer bezoeken. we zijn de stad doorgewandeld, van Kathedraal naar Raadhuis, naar de brug, door mooie straatjes, jammer dat het begon te regenen.

zwphh20160614_155937_HDR zwphh20160614_160206_HDR zwphh20160614_160254_HDR zwsop0197

Na Bazel volgde de grens met Frankrijk, direct duidelijk dat de Fransen niet de poetslust van de Zwitsers hebben. Het derde hotel van deze reis was netjes, ruime kamer, dito badkamer (met lekemmertje onder de wastafel 🙂 )

zwhns20331 zwhns20335 zwhns20368 zwsop0204

Woensdag: Nederland

mulhouse - didamDeze dag regende het, het begon al met wegrijden uit Mulhouse en hield eigenlijk de hele dag nauwelijks op. Respect voor onze chauffeur die ons vlekkeloos naar huis bracht. Vanaf Keulen begon het drukker te worden op de weg, files volgden tot aan de grens. Later dan gepland arriveerden we in Didam. Idem als het vertrek weer een allerhartelijkst ontvangst met diner. Juffrouw Tok deed haar naam eer aan, de eetzaal was een en al herrie van pratende mensen, echt een kippenhok. De Jong had ook de terugreis naar de P&R in Meerhoven prima verzorgt.

Eindelijk hebben we weer een positief gevoel over een Nederlandse reisorganisatie. We bevelen de Jong Intra vakanties van harte aan!

zwsop0140
Zeker weten!

De rest van de foto’s en video’s hier!